خیلی دوست دارم چند دهه (و بلکه چند قرن) جلو بروم و بدانم مردم آینده چگونه درباره ما قضاوت خواهند کرد.
می خواهم بدانم مایی که اینگونه در گرداب زمانه غرق شده ایم، برای بی تفاوتی و سکوت دردناکمان دربرابر فجایع فلسطین، چه پاسخی خواهیم داشت؟ فرزندان ما چگونه سکوت احمقانه ما را برای فرزندانشان توجیه خواهند کرد؟
چرا اینگونه شده ایم؟ چرا ساکتیم؟ چرا جگرمان از داغ مادری که فرزندش در زیر دستگاه بیمارستانی که برق ندارد، جلوی چشمانش تلف می شود، کباب نمی شود؟
چرا چیزی نمی گوییم؟ چون سیب زمینی و خربزه گران شده است؟ چون حقوقمان کم است؟ چون معوقه و اضافه کاری و کوفت و زهرمان را نداده اند؟ چون همه ما مشکلات خودمان را داریم؟ چون دچار سندروم “به ما چه” شده ایم؟ چون باید به مشکلات هموطنان خودمان برسیم و فاجعه هولناک فلسطین موضوع ما نیست؟
کسی که در مقابل واضح ترین جلوه های ظلم و ستم سکوت می کند، دلش برای هموطنان خودش می سوزد؟ مسخره نیست؟
در شرایطی که همه آزادگان در سرتاسر دنیا این روزها توجهشان به ماجرای فلسطین، این بزرگترین فاجعه قرن های اخیر تاریخ بشر جلب شده، چگونه بعضی از روشنفکران نادان ما به سادگی از کنار این مصیبت بزرگ بشری می گذرند؟
چگونه بانوی صلح نوبل ما، سرمست از رقم های درشت میلیون دلاری، اینچنین نظاره گر فجایع دهشتناک غزه است و محض رضای خدا یک موضع خشک و خالی نمی گیرد؟
سکوت حیرت انگیز شیرین عبادی(شیرین تر از زهر!) کافی نیست تا او را لکه ننگی بر دامان ایران و ایرانی بدانیم؟
مسلمانی و شیعه گری و خدا و پیغمبرمان به کنار؛ که بویی از آن نبرده ایم! انسانیت چطور؟ انسان که هستیم. نیستیم؟ چگونه یک انسان می تواند در برابر رفتار وحشیانه نِژاد پرستان بربر زمانه ساکت بنشیند؟
چگونه برخی از ما عنان فکرمان را به دست چند نژاد پرست سبک مغز داده ایم و فلسطینی ها را بخاطر “عرب” بودنشان شایسته حمایت نمی دانیم؟
به چه چیزمان می نازیم؟ به انسانیت فروخفته مان؟ به وجدان نداشته مان؟ به این که وارث کوروش و داریوش هستیم اما جلوی چشمانمان یک عده آدم دارند زیر چکمه دشمنان این آب و خاک “تلف” می شوند؟ به این که در آغاز هزاره سوم بعد از میلاد، نژاد پرستی مان گل کرده است؟!
بعید می دانم نسل های آینده قضاوت خوبی درباره ما داشته باشند.
حساب روز جزا هم که…
پی نوشت۱: پیشاپیش به آن دسته از هموطنان حال بهم زن نژادپرستم عرض کنم که اجازه هیچگونه اظهار نظر نژادپرستانه نخواهم داد. بدون تعارف، برای اولین بار در سه سال زمان وبلاگ نویسی ام تمام کامنتهایی را که حاوی مسائل نژاد پرستانه باشند حذف خواهم کرد.
پی نوشت۲: مرده شور آن آزادی بیانی را ببرند که فقط بدرد ظالمان و ستمگران زمانه می خورد.
منبع:بدون هیچ دخل و تصرفی از www.rouzegar.com/
او را میشناسی؟!
اینجا فلسطین است
کشتار یک مردم نیست
در کربلای فلسطین عاشورا برپاست...!
